Verslagen zijn door vertegenwoordigers van de teams aangeleverd. De redactie is niet verantwoordelijk voor de inhoud.
Wegkamp Vastgoed Beheer/Veracles - Bossaball Donitas 3-1 (25-20, 16-25, 25-11, 25-23)
Door Erwin Sikkema
Veracles is als vereniging niet te evenaren. Iedereen die zaterdag aanwezig was kan dit enkel beamen. Alles was compleet, van dweil orkest tot groene suikerspinnen, een fantastisch speel programma en boven al een volle struikhal. Heel even werd er de afgelopen week een ander team betiteld als Koningen van Groningen, onterecht bleek afgelopen zaterdag. Koning wordt je niet op basis van een gewonnen wedstrijd of een plaats op de ranglijst. Niemand brengt zo veel mensen op de been, zo groen, zo'n ambiance en allemaal zo mooi bedacht. Ik en met mij vele mensen ben op recht trots op deze volleybal vereniging. De wedstrijd tegen Donitas paste in dit programma. Een derby, super beladen en wij hadden wat goed te maken. De hele week moest alles wijken voor dit doel, waar kan dit beter dan thuis in onze eigen hal. Enthousiast en als een raket werd er gestart in de eerste set, bij 3-0 werd de eerste time-out aangevraagd door Henk Draaisma en hij deed dit zelfde nogmaals bij 6-0. Langzaam werd alles gelijk getrokken, Donitas kwam langszij bij 15-15, vooral door een aantal harde diagonale aanvallen, maar wij lieten ons niet van ons plan houden. Met vertrouwen in de passing en veel druk op het midden kon Lindy Prins een aantal keren haar kanon's kogels afvuren. Bij de teampresentatie was het licht uitgegaan, maar dit gebeurde nog een aantal keren door het leggen van een tweede dak boven donitas in de blokkering. (25-20) De tweede set begon als de eerste, alleen was nu Donitas de boven liggende partij. De aanhang van Donitas was er niet in grote getale, maar de paar trommelaars zaten precies achter veld en waren behoorlijk irritant aanwezig. De concentratie zakte weg en even lag de focus niet bij het team. Donitas had een oplossing gevonden die vooral lag op het midden, afgewisseld met harde diagonale slagen op 52. (16-25) De derde set moest er orde op zaken gesteld worden, fouten er uit, serve druk om hoog en de focus terug halen. Iets door draaien in de opstelling om de juiste blokkering tegen over de juiste aanvallers te krijgen. Alles werd uit de kast gehaald. Vooral Sarah Afman liet zien wat verdedigen was. Acties die op het voetbal veld niet hadden mis staan bracht vuur terug in onze wedstrijd. Serve series van Maaike Nijbroek en Lindy Prins bracht de stand met een duidelijke 25-11 tot 2-1 voorsprong. Maar de vierde set moest de uiteindelijke nek slag geven, echter wat te doen met die irritante trommelaars en de vervelende teksten van de donitas aanhang die pal achter de service lijn zaten. Renee vd Sluis bracht de oplossing. Door ons eigen groene leger te mobiliseren mee te nemen.
Zij brachten zo veel lawaai en zo veel sfeer dat de Donitas aanhang werd overschreeuwd en zo konden wij ons richten op ons doel, . .winnen. Een spannende strijd brak los, concentratie en slim om gaan met onze mogelijkheden was het devies. Wij wilden het niet laten komen tot een vervelende 5de set en zo ver kwam het ook niet. Door serve druk kon Donitas hun aanvallers niet goed in stelling brengen en voornoemde Sarah stond elke keer op de juiste plaats om de zacht geslagen ballen te verdedigen.
Toen Rianne Lantinga ook nog eens van haar geloof afstapte en de serve elders neer legde kon er eigenlijk niets meer fout gaan. Toch bleef de spanning hoog, Sanne Folkerts werd in gebracht voor Renee vd Sluis om extra serve druk te brengen en dit deed ze, deze drie punten op rij waren heel belangrijk, doe daar nog wat verdedigende acties bij, dan kunnen wij met recht zeggen: "hoe klein je rol ook is, het kan het verschil zijn tussen winst en verlies." Ik heb deze wedstrijd als geweldig ervaren, de winst was de slagroom, maar de maaltijd zelf was zeker en vast de vereniging VERACLES.
12 maart 2011
TVC Amstelveen 2 - Yarden-Havoc 2-3 (16-25, 29-27, 19-25, 25-19, 10-15)
Door Hilde Scharrenborg (Havoc)
Na een aantal competitievrije weekenden macht Yarden-Havoc dames 1 aantreden tegen het tweede team van de Top Volleybal Combinatie Amstelveen, afgekort TVC2. Ondanks een sterk begin van de Haaksbergse dames had het Haaksbergse team toch 5 sets nodig om TVC2 op de knieën te krijgen. Omdat TVC1 een play-off wedstrijd speelde in de Dela League moest TVC2 2 speelsters afstaan aan het eerste. In de eerste set liet de afwezigheid van deze 2 speelsters duidelijk sporen na in het team van TVC. Weinig scores en veel fouten typeerden het spel van de Amstelveense reserves. Yarden-Havoc serveerde daarentegen goed en scoorde aanvallend en blokkerend maarliefst 17 punten. 8 directe fouten van TVC2 maakte een eenvoudige 16-25 setwinst. In de tweede set startte Yarden-Havoc opnieuw voortvarend en nam een 0-4 en 6-10 voorsprong. Daarna stokte het ritme bij de nummer 2 van de B-League. Servefouten namen toe en aanvallend werden er geen goede keuzes gemaakt. Het spel werd slordig en zeer voorspelbaar waardoor de Haaksbergse aanvalsters de bal vaker in het blok van TVC2 sloegen dan erlangs. Toen ook de passers van Yarden-Havoc de grip op de serve van TVC kwijtraakten ontstond er een spannende eindfase waarin beide teams kansen hadden om de set te winnen. Het slordige spel brak Yarden-Havoc op en de 29-27 setstand leverde de 1-1 gelijke stand op in de wedstrijd. De derde set startte met een gele kaart voor de coach van TVC2 wegens aanhoudend zeer onsportief gedrag richting de tegenstander. TVC2 ging er niet beter van spelen, Yarden-Havoc serveerde wat beter en wist ook aanvallend weer gaten in de blokkering van TVC te vinden. In totaal scoorde Yarden-Havoc 16 keer direct. 9 punten kregen de dames cadeau van TVC2. Een 19-25 setwinst was het gevolg. TVC2 was rijp voor een 1-3 nederlaag. Zeker toen de ploeg opnieuw geel kreeg aan het begin van set 4 omdat er het nodige mis was met het ingeleverde opstellingsbriefje. Maar de dames van Yarden-Havoc dachten daar anders over. Zonder beleving met 2 servefouten aan de set beginnen, leek het slechtste in de ploeg boven te halen. Zeer matig serveren en geen grip op de aanval van TVC2 zorgde er vervolgens voor dat de Haaksbergse ploeg zichzelf in onnodige problemen bracht. TVC2 maakte er gretig gebruik van en won de set met 25-19. Met Jiska Kamphuis in de ploeg als spelverdeelster begon Yarden-Havoc aan de 5e set. Ook deze set startte met een gele kaart voor TVC2 wegens opnieuw geknoei met het ingeleverde opstellingsbriefje. Dit keer maakte Yarden-Havoc dames 1 er wel gebruik van. In hoog tempo met erg goed blokkeer- en serveerwerk liep de ploeg van het trainersduo Loman/Wahl naar een 8-14 voorsprong. Met 10 eigen scores en 5 fouten van TVC werd het uiteindelijk 10-15 en een 2-3 overwinning voor Yarden-Havoc dames 1. Al met al was er meer mogelijk geweest voor Yarden-Havoc dames in Amstelveen. Schrale troost is dat TVC2 tot zaterdag nog niet had verloren thuis, dus die primeur heeft Yarden-Havoc dames 1 dan wel overgehouden aan deze wedstrijd. Volgende week zaterdag, 19 maart, speelt Yarden-Havoc dames 1 thuis. In sporthal de Els in Haaksbergen is vanaf 17.00 uur Zwaluwhoeve/HSC dames 1 uit Hierden de tegenstander.
Set-Up'65 - Longa'59 3-0 (25-21, 25-16, 25-12)
Door Marloes Smit
Na een aantal volleyballoze en carnavaleske weekenden was het afgelopen weekend weer eens tijd voor iets serieus: een heuse competitiewedstrijd! Onze gasten waren de dames van Longa’59 uit Lichtenvoorde. Longa’ 59 staat zo ongeveer vanaf het begin van de competitie onderaan. Toch is het geen team dat onderschat mag worden. Onze eerste wedstrijd wonnen we namelijk gemakkelijk maar totaal niet naar onze tevredenheid. Het spel was slordig en we lieten Longa’ 59 soms gevaarlijk dichtbij komen. Zaak voor deze zaterdag was dan ook om geconcentreerd en zakelijk te spelen. En dat lukte aardig. De eerste set begon al meteen met twee korte serveseries. Bij een stand van 5-1 werden we voor de eerste time-out naar de kant gehaald. De rest van de set had Longa’ 59 niets in te brengen. Onze serve-druk was van een zodanig niveau dat Longa’ 59 überhaupt moeite had om de bal weer over het net terug te spelen. Als ze dat lukte werd de bal in veel gevallen door ons afgemaakt. Na het einde van de set maakten we een aantal onnodige fouten en lieten we Longa’ 59 tot op 2 punten naderen. Na een time-out was iedereen weer bij de les en speelden we de set netjes uit: 25-21. De tweede set begon wat slordig, een afwijkende pass en doorgetikte bal zorgden direct voor een 0-2 achterstand. In de daarop volgende punten herpakten we ons. De keiharde sprongserves van Anouk en Sanne en de floaters van de andere speelsters zorgden tijdens de hele set voor veel problemen aan Longa’59 zijde. Aan het eind van de set werden er mooie combi’s gespeeld (en gescoord). De set wonnen we eenvoudig met 25-16. Meestal wordt het dan tijd voor de “altijd lastige” 3e set. Dit bleek niet het geval. Doordat Longa’59 niet in staat was een fatsoenlijke pass af te leveren werd het ons wel heel gemakkelijk gemaakt. Dit resulteerde in een dikke 25-12 setwinst en een 3-0 overwinning. Ons voorafgestelde doel (door zakelijk te spelen te winnen) was hiermee duidelijk behaald. We verwachten dat we het volgende week iets moeilijker krijgen tegen het ervaren team van VC Leeuwarden. Deze dames maakten het ons in de thuiswedstrijd namelijk behoorlijk lastig (3-2). We zullen er alles aan doen om de punten weer mee terug in het busje te nemen! Onze volgende thuiswedstrijd is 26 maart tegen Vught.
EyeToEye Lycurgus – Wegkamp Vastgoed Beheer/Veracles 3–1 (25 – 20, 25 – 18, 21 –25, 25 – 23)
Door Klaas van der Veen
In de laatste stadsderby van het seizoen kwamen afgelopen zondag de dames van Wegkamp Vastgoed beheer/Veracles - op de fiets - bij EyeToEye Lycurgus op bezoek. En ook ditmaal trokken de dames van Lycurgus in het kampioenschap om de stad Groningen aan het langste eind. In een povere wedstrijd werd het 3 – 1 voor Lycurgus. Op de website van Veracles staat prominent vermeld: ‘Veracles is niet alleen de groenste studenten volleybalvereniging van Groningen, het is ook verreweg de gezelligste.’ In het begin van de wedstrijd leek het er sterk op dat de dames van Veracles vooral voor de gezelligheid naar het Alfacollege waren gekomen of dat misschien de gezelligheid de avond er voor een drukkend effect had op de prestaties een dag er na. Wie zal het zeggen. Want in de eerste set had Lycurgus tot de stand 21 – 11 geen enkele problemen met het povere spel van Veracles. De onnauwkeurigheden aan de andere kant van het net werden door Lycurgus met gemak afgestraft. De pass kwam goed waardoor spelverdeelster Simon Linstra heel gevarieerd haar aanvalsters kon bedienen. Coach Erwin Sikkema van Veracles had nog wel een antwoord op de overmacht van Lycurgus. Hij wisselde Linda Haandrikman in op serve en zij wist met een lastige korte serve de achterstand terug te brengen tot 21 – 20. De wissel Iris Dekker voor Anke de Jong bracht bij Lycurgus even weer de rust om de set eenvoudig met 25 – 20 uit te maken. In de tweede had een degelijk spelend Lycurgus wederom weinig moeite met de tegenstander. Door een betere passing was er meer variatie in de aanval waardoor de aanvalsters van Lycurgus minder moeite hadden de vloer aan de andere kant van het net te vinden. Bovendien pakte libero Karen knap een paar puike ballen van de vloer en sloeg Dienke Miedema tot drie maal toe de bal via de Veraclesblokkering slim buiten de lijnen. Via 18 – 11 werd het uiteindelijk 25 – 18. Dat Veracles uiteindelijk de derde set won kwam vooral omdat de studentes in de groene shirts eindelijk wat meer strijdlust toonden, terwijl Lycurgus wat gas terug nam. Het werd een spannende set waarin de mooiste acties werden afgewisseld met rare missers. Op een 16 – 19 achterstand voor Lycurgus bracht coach Nermin Cosovic spelverdeelster Iris van der Veen nog wel binnen de lijnen, die met een goede set up en twee lastige serves de stand nog wel weer in evenwicht wist te brengen. Maar na een foute serve onder her net door vervolgens toch moest toe zien hoe Veracles met 21 – 25 de set naar zich toe trok. In de vierde set lag het initiatief bij Lycurgus. Via 17 – 11 werd het 20 – 17. Het moment dat Michelle Knegt ongelukkig op een voet van een medespeelster terecht kwam en met een enkelblessure van het veld moest. Hierdoor was Lycurgus even van slag. Veracles kwam op 23 – 23 langszij om vervolgens door een foutserve en een meters uitgeslagen bal de set alsnog cadeau te doen.
26 februari 2011
Flamingo's '56 – VC. Leeuwarden 3-2 (25-22, 25-14, 21-25, 21-25, 15-09)
In het verre Gennep stond afgelopen zaterdag het duel tussen Flamingo’s en VCLeeuwarden op het programma. Beiden blijven in de race om de onderste plaatsen en in een wedstrijd voor lijfsbehoud is iedere punt belangrijk. Leeuwarden vertrok met een smalle basis (6) en zonder spelverdeelster. Er moest dus hard voor de punten gewerkt worden. Leeuwarden begint gretig aan de wedstrijd en komt al gauw voor in de eerste set. Flamingo’s laat zich wat overrompelen en is vooral aanvallend niet sterk. Wel is bekend dat dit team aardig kan verdedigen. Harde aanvallen aan Leeuwarder zijde scoren dus niet direct en Leeuwarden gaat slordig spelen. Persoonlijke fouten stapelen zich op en Flamingo’s kruipt steeds nader bij in een set waarin Leeuwarden tot aan 17een goede voorsprong heeft. Communicatiefouten hier en daar zorgen voor extra onzekerheid in het spel en er is teveel druk aan de buitenkanten waar een goed blok van Flamingo’s staat opgesteld. Voor het goed vertegenwoordigde thuispubliek een kans om hun team naar de winst te schreeuwen en dit lukt met 25-22. De 2e set is Leeuwarden opnieuw te afwachtend en laat vooral de serve het afweten. Flamingo’s speelt beslist niet sterk en de enige scorende aanvalster kan beslist het verschil niet maken. Puur eigen fouten van Leeuwarden zorgen opnieuw voor een achterstand. Daarbij opgeteld een zwakke serve maakt dat Leeuwarden niet in het spel komt. Eigenlijk komt VCL er deze set niet aan te pas maar dit is te wijten aan het zwakke eigen spel en veel persoonlijke fouten. (25-14) De 3e set weet Leeuwarden orde op zaken te stellen. Alhoewel Flamingo’s het eigen spel niet verandert weet Leeuwarden op ieder front er wel een schepje bij te doen. De aanval gaat wat beter lopen maar VCL is niet in goede doen en er moet hard gewerkt worden voor ieder punt. Coach Jouke Benes heeft geen wissels in te brengen deze wedstrijd en ook gehavend i.v.m. het ontbreken van een spelverdeelster vecht Leeuwarden voor ieder punt. Maar dit keer met succes. Met 21-25 gaat de set naar Leeuwarden. Ook de 4e set kan Leeuwarden het spel handhaven. Geen hoogstaand spel maar de punten blijven aan Leeuwarder zijde. Puntje voor puntje probeert Leeuwarden eruit te halen wat er in zit. De middenaanval gaat iets beter lopen waardoor er aan de buitenkanten ook wat vrijer gespeeld kan worden. Door mooi verdedigend werk in de laatste punten van de 4e set weet Leeuwarden de punten binnen te halen en wint terecht de 4e set. In de 5e en beslissende set laat Leeuwarden het zitten. Hierbij opgeteld wat ongelukkig vallende ballen zorgen ervoor dat Leeuwarden op een 10-4 achterstand komt. Flamingo’s heeft hierdoor een ruime voorsprong en kan in eigen hal de winst binnenhalen. Met 3-2 verlies van Leeuwarden komen Flamingo’s op gelijke hoogte maar heeft Leeuwarden de schade kunnen beperken. De komende 2 weken is Leeuwarden vrij en zal er hard getraind moeten worden om in de resterende wedstrijden nog wat punten te behalen
19 februari 2011
VC Leeuwarden - Zwaluwhoeve-HSC 3-1 (25-21, 17-25, 25-20, 25-17)
Door Marianne Dijkstra
Voor eigen publiek mocht VCL afgelopen zaterdag aantreden tegen het als 6e geplaatste HSC uit Hierden. Een ouden bekende? Zeker! Deze ploeg werd al menig volleybalpotje tegen gespeeld, waarvan de uitslag voor Leeuwarden – vanuit de underdogpositie – steeds positiever uit lijkt te vallen. Ook deze keer zou blijken dat Leeuwarden de Hierdense club goed doorziet en tegen deze ploeg een degelijk staaltje volleybal kan laten zien. In een wedstrijd waarbij Gea van der Veen op midden verstek moest laten gaan opnieuw dus voor coach Jouke Benes een kleine puzzel in de opstelling. In de 1e set blijkt dat Leeuwarden gebrand is om punten te pakken. De serve verloopt vlekkeloos, is hard, geplaatst en er worden weinig fouten gemaakt. Hierden voelt zich onder druk gezet en begint met voorzichtig aanvallend spel met veel technische ballen. De verdediging van Leeuwarden doorziet dit direct en maakt dankbaar gebruik van dit voorzichtige spel. Leeuwarden zelf daarentegen speelt agressief, alhoewel hier en daar nog wat moeizaam, maar stabiel. De eerste set wordt terecht door Leeuwarden gewonnen met 25-21. De 2e set blijkt Leeuwarden meer afwachtend. Fout na fout aan het begin van de set stapelen zich op en Leeuwarden lijkt het spoor bijster. HSC komt aanvallend beter in haar spel en ook blokkerend wordt menig puntje meegepakt. Het spel aan Leeuwarder zijde blijft onzeker en pas over de 20 weet de thuisploeg het spel weer te hervatten. Een goede serveserie zorgt nog voor een korte opleving en ook het daaruit volgende spel in de laatste paar punten van de set voorziet herstel. Maar de opgelopen achterstand kan niet meer ingehaald worden en Leeuwarden verliest met 17-25. De 3e set is het Leeuwarden die op tijd herstel inzet. Na een moeizaam begin (4-1 achterstand) spreekt coach Jouke Benes de ploeg toe. Met alle neuzen dezelfde kant weer op komt er een “ander” Leeuwarden in het veld. De serve wordt weer opgepakt en er worden gewoonweg geen “kadootjes” meer weggegeven. Leeuwarden voert de druk op met zowel de serve als ook de aanvalsters die optimaal kunnen worden bediend, met prachtige set-ups van spelverdeelster Ellen Streutker. Met een voorsprong van 17-13 geeft Leeuwarden de set niet meer uit handen. Met een prachtig blok van Ilse van der Wal wordt setpoint gemaakt en winst met 25-20 is al gauw een feit. De 4e set ruikt Leeuwarden de 1e winst in de B-leaque en laat met goed spel zien dat het HSC de baas is. Grote druk, ook opgevoerd door coach Timmer, zorgt voor onzekerheid aan Hierdense zijde. Het zelfvertrouwen van Leeuwarden groeit en ook het spel groeit. Na zo’n 1.5 uur spelen is de eerste winst in de B-leaque voor Leeuwarden dan ook een feit waarbij de 4e set voor Leeuwarden is met 25-17. Na het verlies van Flamingo’s bezet Leeuwarden een mooie 10e plaats die verdedigd mag worden als Leeuwarden volgende week bij diezelfde Flamingo’s op bezoek gaat.
Yarden-Havoc - SV Dynamo Apeldoorn 2-3 (25-23, 25-15, 22-25, 21-25, 12-15)
Door Hilde Scharenborg
Yarden-Havoc laat winst tegen SV Dynamo glippen…Vooraf was er vaak en veel over gesproken; dé topper in de B-League bij de dames, het koninginnenduel, de kraker… Uiteindelijk hebben zowel Yarden-Havoc als SV Dynamo Apeldoorn, gesteund door het massaal toegestroomde publiek, er ook een ware titanenstrijd van gemaakt. Een ouderwets spannende vijfsetter waarin de thuisploeg de winst in eigen hand had met een 2-0 voorsprong in sets. Met name passend en aanvallend kon de ploeg het niveau van de eerste twee sets echter niet vasthouden waardoor SV Dynamo uiteindelijk met een 2-3 winst van het veld stapte. Yarden-Havoc had haar opstelling t.o.v. de afgelopen wedstrijden noodgedwongen aangepast. Diagnoaal Susan Wekking was ziek waardoor Hilde Scharenborg, normaal gesproken libero, de diagonaalpositie overnam. Routinier Bianca Mensink nam de libero positie over. Samen met Daisy van Rosmalen, Sanne Siebers, Anouk Lammersen en Kamila Bugajska begon Yarden-Havoc aan de strijd met SV Dynamo. De eerste set ging lang gelijk op maar vanaf 11-11 kon SV Dynamo op 11-14 komen. Vervolgens kwam Yarden-Havoc terug tot 18-18 en nam het team de leiding over. Op 23-22 was het nog altijd spannend maar een score van aanvoerster Lisanne Waanders zetten Yarden-Havoc op setpoint. SV Dynamo scoorde nog één keer via een omloopbal maar op 24-23 was het wederom Waanders die scoorde en daarmee de eerste set voor Yarden-Havoc binnenhaalde; 25-23. De ploegen ontliepen elkaar weinig in de eerste set, maar de klap van het verlies kwam bij SV Dynamo in het begin van de tweede set hard aan. Drie persoonlijke fouten aan het begin van de set hielpen Yarden-Havoc in het zadel. Vervolgens kon de thuisploeg door veel fouten van de tegenstander en door degelijk spel haar voorsprong uitbouwen. Middels 10-5, 13-10, 19-11 stond er vrij snel een 25-15 setwinst voor Yarden-Havoc en zetten de ploeg de score in sets op 2-0. In de derde set wist Yarden-Havoc dat het de winst in eigen hand had. SV Dynamo leek zich dit ook te realiseren en gaf de eerste twee punten weg door een net- en een aanvalsfout. Vervolgens krabbelde SV Dynamo weer overeind en werd het weer ongekend spannend. Bij 11-11 kon SV Dynamo door fouten van Yarden-Havoc op 11-14 komen, maar Yarden-Havoc kwam terug tot 14-14. Op 17-17 was de stand nog steeds gelijk maar brachten een afgedwaalde set-up, een foute ralleypass en een passfout van Yarden-Havoc, de gewenste voorsprong voor SV Dynamo. De 3 puntjes voorsprong stonden er ook nog bij 20-23 waarna een blok en een aanvalsscore Yarden-Havoc weer terug brachten tot 22-23. Een time-out van SV Dynamo zorgde voor een simpele serve van Yarden-Havoc waardoor de gasten over het midden kon scoren en de stand op 22-24 kwam. Een slechte Yarden-Havoc pass kon vervolgens simpel afgemaakt worden door SV Dynamo dat de set won en terugkwam tot 2-1 in sets. De thuisploeg had nog één kans om drie punten toe te voegen aan het totaal en SV Dynamo wist dat het alles op alles moest zetten om er nog een vijfsetter uit te slepen. In de vierde set leek het erop dat de vijfsetter heel snel aanstaande was. Yarden-Havoc bracht zichzelf namelijk in een lastig parket door met name passend ver onder de maat te spelen. SV Dynamo kon een voorsprong opbouwen en liep via 6-9 en 7-13 uit naar 9-17. Een aanvallende score van Yarden-Havoc zorgde voor de 10-17 stand, waarna Debbie van den Vlekkert mocht gaan serveren en alle hoop in het Haaksbergse kamp weer tot leven bracht. Twee aces en diverse ketsers zorgden ervoor dat trainer/coach Kees Verstraten alsnog beide time-outs moest inzetten. Op een stand van 16-17 kon SV Dynamo pas weer gaan serveren na een persoonlijke fout van Yarden-Havoc. Meteen grepen de bezoeksters deze kans en liepen uit naar 16-21. Een servefout en een killblock van Anouk Lammersen brachten vervolgens op 18-21 Kamila Bugajska aan serve en zij zette de passing van SV Dynamo stevig onder druk. Yarden-Havoc kwam terug tot 20-21 maar gaf het vervolgens door twee persoonlijke fouten weer weg. Op 20-23 greep SV Dynamo haar kans definitief en speelde de set uit naar 21-25 waardoor de 2-2 stand in sets op de borden kwam. Het werd dus voor de 3e keer dit seizoen een vijfsetter tussen beide teams. Wederom bleek de strijd aan het begin van de set lang gelijk op te gaan. Een opstellingsfout en passfout zorgden ervoor dat SV Dynamo vanaf 6-6 uit kon lopen naar 6-8 en met twee punten voorsprong van helft mocht wisselen. Op 8-10 stonden de twee punten voorsprong voor de bezoeksters er nog steeds en vervolgens gaf Yarden-Havoc door zeer matig blokkeer- en passwerk nog wat punten weg. Op 10-14 leek de strijd gestreden maar kon Yarden-Havoc nog terugkomen tot 12-14. Een blokfout aan de buitenkant zorgde er echter voor dat SV Dynamo het laatste punt kon scoren en met 12-15 en 2-3 de winst binnen haalde. Een spannende strijd tussen de twee topploegen in de B-League waarbij het publiek uiteindelijk de grote winnaar werd. SV Dynamo en haar supporters vierden na afloop het kampioensfeestje alvast maar vergaten misschien even dat de strijd in de B-League bij de dames nog lang niet gestreden is. Het onderlinge verschil tussen SV Dynamo (16-42) en Yarden-Havoc (16-40) is slechts twee punten. Daarnaast spelen beide teams in de komende wedstrijden o.a. nog tegen de nummer 3 (Set Up ’65) en de nummer 4 (TVC Amstelveen 2). Tegenstanders die niet te onderschatten zijn en daardoor nog zeerzeker meedoen in de strijd om de bovenste plekken van de B-League. Yarden-Havoc heeft nu twee weken vrij en mag op zaterdag 12 maart weer aantreden. Vanaf 16.30 uur wordt er in Amstelveen gespeeld tegen de huidige nummer 4, TVC Amstelveen 2. Op zaterdag 19 maart speelt Yarden-Havoc dames 1 weer thuis. Vanaf 17.00 uur is dan Zwaluwhoeve/HSC uit Hierden te gast in de Haaksbergse sporthal De Els.
EyeToEye Lycurgus – Bossaball Donitas 3 – 0 (25 – 21, 25 – 15, 25 – 22)
Door Klaas van der Veen
Afgelopen zondag was de vierde wedstrijd in een serie van zes om het kampioenschap van de stad Groningen. Een lokale titanenstrijd - zonder prijs, maar om de eer - tussen de drie in de B-league uitkomende Groningse ploegen Donitas, Lycurgus en Veracles. Dit keer kwam Bossaball Donitas bij EyeToEye Lycurgus op bezoek en net als in de uitwedstrijd werd het 3 – 0 voor Lycurgus. En hiermee hebben de dames van Lycurgus de titel van de stad Groningen binnen, want de wedstrijd over drie weken tegen Veracles kan hier geen verandering meer in aanbrengen. Wat net zo eervol is, is dat met deze overwinning zijn de dames van Lycurgus keurig als laatste zijn aangesloten in het linker rijtje. En dat was voorafgaand aan het seizoen nu net niet de doelstelling? Een mooie uitdaging voor de rest van het seizoen om deze plek vast te houden, want veel meer zit er niet in. Het verschil met de nummer vijf op de ranglijst VVC bedraagt maar liefst acht punten en met nog zes wedstrijden te gaan lijkt dat geen haalbare kaart. Het was gezellig druk in het topsportcentrum van het Alfacollege. De plaatselijke korfbaltoppers van Nic. speelden in het voorprogramma een belangrijke wedstrijd in de strijd om de play offs van de nationale korfballeague. Na in een spannende wedstrijd gewonnen te hebben van Blauw Wit, besloten vooral de herenkorfballers daar nog een volleybalwedstrijd aan vast te knopen. De dames van Lycurgus kregen hiermee welkome extra verbale ondersteuning vanaf de tribunes, waardoor ze zeker niet slechter gingen spelen. Integendeel. Tot 13 – 13 ging het in de eerste set gelijk op, waarna Lycurgus het spel langzamerhand naar zich toe trok. Hoewel Donitas door onder andere de lastige serves van Evelien Nijland nog een aantal keren terug kwam, was het verzorgdere spel van Lycurgus dat de doorslag gaf. Wisten vooral Anke de Jong en Annelies Dokter op goed aangeven van Simone Linstra veelvuldig de vloer aan de overzijde van het net te vinden, bij Donitas verliep het scoren een stuk moeizamer. Het midden werd vrijwel niet bedient en op buiten was het alleen Bibi Nijmeijer die af en toe goed door kwam. Na 22 – 20 wist Lycurgus de eerste set eenvoudig met een paar spijkerharde aanvallen met 25 – 21 uit te maken. In de tweede set bij 8 – 9 voor Donitas moest coach Nermin Cosovic zijn dames even tot de orde roepen, waarna onder aanmoediging vooral van de Nic. korfballers het weer bij Lycurgus begon te draaien. Ook de midaanval werd nu veelvuldig gevonden en met leuk volleybal werd de set eenvoudig uitgespeeld, 25 – 15. In de derde set wisselde Donitas coach Henk Draaisma van spelverdeelster door Lotte de Vries in te brengen voor Annerieke Tavenier. Hierdoor werd het spel van Donitas gevarieerder, terwijl het bij Lycurgus voorspelbaarder werd door een mindere passing. Voor het eerst in de wedstrijd ontspon zich een spannend schouwspel dat tot 21 – 21 gelijk op ging, waarna de dames van Lycurgus met een paar spetterende aanvallen de laatste hoop van Donitas met 25 – 22 alsnog aan diggels sloegen. Over drie weken krijgt het kampioenschap van Groningen een vervolg. Dan komt Veracles bij Lycurgus op bezoek. Ben benieuwd of de korfballers er ook weer zijn.
9 februari
Flamingo's'56 - Wegkamp Vastgoed Beheer/Veracles 3-0 (25-23, 29-27, 25-19)
Door Sil Smits
Flamingo’s dames 1 trakteert Genneps publiek op vurige strijd.
Afgelopen zaterdag streed dames 1 van Flamingo’s ‘56 in Gennep tegen Veracles dames 1 uit Groningen, dat een 6e plaats bezet in de B-League. Na de vele teleurstellingen door telkens wel een setje te winnen maar geen punten mee naar huis te slepen, waren de Gennepse meiden erop gebrand om het geluk te keren. Al vóórr de wedstrijd hing er een positieve “vibe” in de lucht en bij het eerste fluitsignaal was het vuur te zien in de ogen van de Gennepse speelsters. Met Bärbel Gastens als spelverdeler werd er begonnen aan het gevecht dat hopelijk eindigde in punten voor de ploeg uit Gennep. In de eerste set werd duidelijk dat Veracles niet gemakkelijk door het sterke blok van Flamingo’s heen kom komen, waardoor aan de kant van Flamingo’s de aanvalsdruk kon worden opgevoerd. Het goed verdedigende Veracles maakte het de Gennepse dames alleen niet gemakkelijk om te scoren. Door gevarieerd spel en slimme tik- en prikballen werd de verdediging van Veracles getest en wist Flamingo’s toch menig punt te scoren. Hierdoor werd het een nek aan nek race en stond bij een stand van 22-22 de tribune vol met enthousiaste en schreeuwende supporters die allemaal dezelfde vraag stelde, “zou het ze lukken??!!” Toen gebeurde het, na een mooie redding van de Gennepse spelverdeelster ging het finaal mis: Bärbel Gastens verzwikte haar enkel en kon absoluut geen stap meer zetten. Doordat coach René van Brandwijk in de eerste set al alle mogelijke wissels had uitgevoerd, zat er niets anders op dan met een geïmproviseerde opstelling de set af te maken. De spanning in de zaal was op dat moment te snijden. De meiden uit Gennep hielden echter hun hoofd koel en deden wat ze moesten doen, ze haalden de set verdiend binnen met 25-23. In de tweede set waren de meiden nog wat overrompeld door de overwinning. De ploeg uit Groningen maakte hier meteen gebruik van en kwam gemakkelijk op een kleine voorsprong. Gedurende de set wist Veracles deze voorsprong vast te houden waardoor Flamingo’s hard moest gaan werken wilden ze deze set winnend afsluiten en een competitiepunt binnenslepen, echter op een achterstand van 19-23 leek de strijd bij voorbaat verloren. Door vechtlust, enthousiasme en een uitzinnig publiek wisten de meiden deze achterstand weg te werken, waardoor er wederom een nek aan nek race ontstond voor de setwinst. Ze zeggen niet voor niets, “geluk dwing je af” en dat deed de Gennepse ploeg. In het heetst van de strijd wist ondermeer Silke Smits als diagonaal het blok en de verdediging van Veracles te verrassen waardoor de set door Flamingo’s werd gewonnen met 29-27. Met het publiek staand op de banken en de meiden springend in het veld werd het lang uitgebleven competitiepunt juichend gevierd. In de loop van de derde set werd zichtbaar dat Flamingo’s een mentale klap had uitgedeeld aan Veracles. Er werden veel persoonlijke fouten gemaakt aan de kant van de Groningse ploeg en hier wisten de dames uit Gennep goed gebruik van te maken. Door het niveau en de concentratie vast te houden wisten de Roze Vogelvrouwen te stunten. Ook de derde set werd binnengehaald met een overduidelijke stand van 25-19. Een verdiende 3-0 overwinning waardoor de ploeg uit Gennep weer een plaats stijgt in het klassement naar de 10de plaats. Hopelijk kunnen de meiden komende zaterdag een vervolg geven aan deze overwinning als zij in Lichtenvoorde aantreden tegen Longa’59.
TVC Amstelveen - VC Leeuwarden 3-1 (25-21, 19-25, 25-19, 25-22)
Door Marjanne Dijkstra (VCL)
Het als 4e geplaatste TVC uit Amstelveen stond afgelopen zaterdag tegenover de dames van Leeuwarden. In een redelijke sportstad (er zat niemand op de tribune!) was er toch gerekend op wat meer publiek maar toch mocht dit de aspiraties niet drukken. Alhoewel Amstelveen natuurlijk op papier de betere was, kon Leeuwarden ongedwongen aan de wedstrijd beginnen. En deed dit dan ook! Zonder spelverdeelster, waardoor Akkelien Altena en Rianne Pasma het spel in de vorm van 2-4 speelden, ging Leeuwarden goed van start. Vooral serverend drukte VCL een stempel op deze set en maakte het Amstelveen meer dan moeilijk. Door ook aanvallend met risico te spelen werden er geen ballen weggegeven wat resulteerde in prachtig spel van beide kanten. Amstelveen blijft deze set toch steeds een paar puntjes voorsprong houden maar Leeuwarden komt zeer knap langs zij en komt zelfs voor met 21-20. Amstelveen weet zich knap te herstellen en trekt uiteindelijk de set met 25-21 naar zich toe. De 2e set weet Leeuwarden het spel door te zetten en weer wordt door serve een voorsprong genomen. Als Leeuwarden dan passend en aanvallend weinig tot geen fouten maakt komt Amstelveen onder druk te staan en gaat zelf wat fouten maken. Ook blokkerende zit het aan Leeuwarder zijde goed in elkaar waardoor de hoofdaanval aan Amstelveense zijde moet forceren. Leeuwarden blijft het goede spel voortzetten en maakt weinig fouten en wint heel knap de 2e set met 19-25. De 3e en 4e set zijn 2 sets die redelijk gelijk opgaan. In de 3e set neemt Amstelveen het initiatief en neemt al gauw een 4-0 voorsprong. Leeuwarden weet zich op tijd te herstellen en komt bij tot 5-5. Met name de midaanval bij Amstelveen wordt optimaal benut en daar worden de broodnodige punten gemaakt voor de Amstelveense ploeg, die beslist de punten niet cadeau krijgt. Amstelveen wint de set met 25-19 maar Leeuwarden doet beslist niet onder. De 4e set begint Leeuwarden met een 1-5 voorsprong door uitstekende serveseries en komt zelfs met 12-17 voor. Coach Derk de Saegher weet zijn ploeg uiteindelijk op tijd bij de les te krijgen en komt op 21-21 langs zij. Door opnieuw een aantal goede aanvallen op het midden neemt Amstelveen de voorsprong over en weet uiteindelijk te winnen met 25-22. Leeuwarden kan met opgeheven hoofd Amstelveen verlaten en zal moeten zorgen het spel wat in Amstelveen vertoond is tegen de wat lager geplaatste teams te handhaven, dan zijn er zeker kansen. 19 Februari a.s. speelt VCL in het Kalverdijkje tegen Zwaluwhoeve – HSC uit Hierden. In de 1e wedstrijd werd hier een puntje gepakt dus in de huidige vorm zijn er zeker mogelijkheden.
5 en 6 februari
Set-Up'65 - Bossaball Donitas 3-0 (25-23, 25-21, 25-22)
Door Marleen van Benthem
Gisteren stond voor ons de wedstrijd tegen Donitas uit Groningen op het programma. De uitwedstrijd in Groningen hadden we nipt met 2-3 weten te winnen. We hadden dus nog iets goed te maken. Vooraf was afgesproken om degelijk te spelen en veel over het midden te spelen. De eerste set ging het van het begin af aan gelijk op. Donitas serveerde met veel druk en bij ons was de pass onder de maat, waardoor de midmensen niet aangespeeld konden worden. Tot 20-20 ging het gelijk op toen kwamen we op 23-20. Het werd 23-22 en 24-23 toen we uiteindelijk de set winnend konden afsluiten. 25-23. De tweede set was eigenlijk een kopie van de eerste. Er werden over en weer mooie punten gescoord en het ging weer lang gelijk op. Uiteindelijk trokken we aan het langste eind en wonnen we de set met 25-21. De derde set leek er al snel een beslissing in de lucht te hangen. Van 11-6 gingen we naar 16-11 en door naar 20-14. De wedstrijd leek gespeeld maar Donitas liet zich niet zo maar uit het veld slaan. Door goed te serveren en een mindere passing bij ons kwamen ze terug in de set tot 23-21. Gelukkig wisten we het tij op tijd te keren en de set (en dus de wedstrijd) uit te maken met 25-21. Een belangrijke 3-0 overwinning en 3 punten erbij! Doordat VVC met 3-1 heeft verloren zijn we een plaatsje geklommen op de ranglijst. Aankomende week gaan we er weer vol tegenaan op de training en dan wacht ons aankomend weekend een dubbel weekend met zaterdag de thuiswedstrijd om 19:00 uur tegen Lycurgus en zondag wacht ons Vc Sneek (A-league) in de kwartfinale van de nationale beker. Deze wedstrijd wordt ook thuis gespeeld om 17:00 uur.
Wegkamp Vastgoed Beheer/Veracles - Zwaluwhoeve-HSC 3-2 (25-16, 25-18, 23-25, 15-25, 15-10)
Door Erwin Sikkema
De aanloop naar deze wedstrijd verliep niet zoals gewenst, naast de enkelblessure van diagonaal Marloes Bergsma en de herstellende Fenna Piersma, kwamen daar de schouders van Lindy Prins en Sanne Folkerts bij, misschien niet gelijk iets om je echt zorgen te maken, maar de verkregen behandeling in de afgelopen week vraagt wel om hersteltijd. HSC is een goede ploeg met Anouk Timmer als hardhitter. Herstellende van een slepende schouder blessure speelde ze de afgelopen tijd als Libero, maar gisteren liet ze zien dat ze het aanvallen nog niet verleerd is. Gezien de plaatsing op de ranglijst beloofde het een spannende wedstrijd te worden met als inzet de zesde plaats op de ranglijst. De eerste 2 sets was hier niets van te zien, zonder echt opzienbarend spel, maar met een goede serve druk en de juiste focus werden de eerste twee sets gemakkelijk door ons gewonnen. Ook in de derde set leek alles goed te verlopen waarbij wij zelfs een voorsprong kregen van een vijftal punten. De serve druk van HSC werd sterker en met een aantal krachtige slagen van eerder genoemde Anouk kwamen zij steeds dichter bij. De oplossing werd gezocht door Mashal in te zetten voor Oda, om het spel sneller te laten lopen en meer contact te krijgen met de middens. Helaas bracht dit niet het beoogde resultaat. De voorsprong werd door HSC genomen en niet meer lost gelaten. De vierde set waren wij lange tijd met ons zelf bezig en HSC kreeg zichtbaar meer vat op de wedstrijd. De omzetting in de verdediging kostte te veel tijd en de sets verhouding kwam in evenwicht. Het herstel en de weerbaarheid van dit Veracles geeft maar weer eens aan hoe ze langzamerhand beginnen te groeien in hun dadendrang. De twee passerlopers werden van plaats verwisseld en dit gaf rust in de passing. Het altijd enthousiaste publiek ging nog eens op de banken staan. De werklust en de energie van Oda Prins, met in het kielzog de hardwerkende Belinda Kneppel (die al weken lang een hoog niveau op het veld neer zet) namen de rest van het team op sleeptouw. Toen aan het eind Rianne Lantinga (die de gehele wedstrijd op het midden had gestaan) de bal nog eens goed door haalde was de wedstrijd gelopen en kunnen wij ons op dit moment eindelijk eens de best of the rest noemen. De afstand naar de top 5 is inmiddels behoorlijk opgelopen en het geeft een beeld van twee competities in één competitie, maar wij zijn vast besloten om dit gat kleiner te maken. Volgende week de lange reis naar Gennep, waar de wedstrijd tegen de roze vogels (overigens geheel in het blauw gekleed) op ons wacht.
VVC-Vught - Yarden-Havoc 1-3 (27-29, 18-25, 25-17, 19-25)
Door Hilde Scharrenborg
In de B-League dames zijn spannende tijden aangebroken aan de kop van de ranglijst. Zo stond gisteren de wedstrijd tussen de nummer 3, VVC Vught, en de nummer 1, Yarden-Havoc, op het programma. Vooraf werd de wedstrijd omschreven als ‘de blikvanger’ in de B-League aangezien beide teams een respectabele serie overwinningen op rij hadden geboekt. Uiteindelijk bleken de dames van Yarden-Havoc deze avond in de Martinihal op de beslissende momenten over het betere spel te beschikken en konden middels een 1-3 overwinning 3 punten mee naar Haaksbergen nemen. In de eerste set begon Yarden-Havoc, zoals wel vaker dit seizoen, nogal aarzelend. Een aantal persoonlijke foutjes zorgden ervoor dat VVC lang bij kon blijven, maar vanaf 10-10 ontstond er een gaatje naar 10-15. Zo snel als dit gaatje geslagen was, liet Yarden-Havoc de thuisploeg echter ook weer terug komen. Bij een stand van 15-16 riep trainer/coach Dick Loman zijn dames bij zich en vervolgens bleef het tot het einde toe spannend. Het eerste setpoint was, dankzij een servefout van VVC, voor Yarden-Havoc op 23-24. Dit werd echter keurig weggewerkt door VVC en vervolgens zorgde een midaanval via het plafond van VVC voor het tweede Haaksbergse setpoint. Twee Haaksbergse fouten zorgden er echter voor dat de 26-25 op het bord kwam en VVC dus haar eerste setpoint kreeg. Een servefout van de thuisploeg bracht de stand echter weer op gelijke hoogte waardoor het erg spannend bleef. Een aanval in het blok bracht daarna het tweede setpoint voor de thuisploeg, maar wederom hielp VVC dit om zeep door fout te serveren. Op 27-27 gaf de spelverdeelster van VVC de voorsprong aan de bezoeksters middels een technische fout en toen kon Lisanne Waanders met een ace de set voor Yarden-Havoc beslissen: 27-29 en 0-1. De spannende eerste set had een rampzalige uitwerking op VVC aan het begin van de tweede set. De eerste vier speelsters die voor VVC in deze set mochten serveren, deden dit allemaal fout, waardoor Yarden-Havoc aardig in het zadel geholpen werd. Dit in combinatie met goed verzorgd ralleyspel zette de Haaksbergse ploeg op een ruime voorsprong van 13-20. VVC deed nog wat terug en kwam terug tot 17-23 maar serveerde toen wederom fout. Na een foutserve van Yarden-Havoc werd het 18-24 en konden Susan Wekking en Kamila Bugajska vervolgens het 25e punt aan de vloer blokkeren: 18-25 en 0-2. De goede lijn die Yarden-Havoc in de tweede set te pakken had, was direct weer zichtbaar aan het begin van de derde set. Met oplettend spel konden de Haaksbergse dames al direct op een 4-8 voorsprong komen. Vanaf dat moment stokte echter de pass- en aanvalscombinaties van Yarden-Havoc. VVC begon beduidend minder servefouten te maken en zette de Haaksbergse passing behoorlijk onder druk. Dit zorgde ervoor dat vanaf 11-11 de voorsprong voor VVC op de borden kwam. De thuisploeg kon dit, dankzij minder eigen fouten en meer Haaksbergse fouten, doorzetten naar 19-14 en 22-17. Vanaf dat moment kreeg VVC de overwinning door een technische fout, een foute aanval en een passfout van Yarden-Havoc in de schoot geworpen: 25-17 en 1-2. Dat Yarden-Havoc zich niet uit het veld liet slaan door een setverlies bleek in de 4e set. Via een 4-2 achterstand vocht de ploeg zich terug en kwam op 6-9 voor. Vanaf dat moment werd het spannend en wisselden beide teams goede en slechte momenten af. Op 16-16 was de stand volledig in evenwicht en kwam VVC, dankzij twee fouten van Yarden-Havoc, zelfs op een voorsprong; 18-16. Op dat moment is het echter Susan Wekking die zichzelf met een goede score aan serve brengt en haar team op sleeptouw neemt. Vanaf 18-17 achter mag zij maarliefst zeven keer aanleggen en zet hiermee de Vughtse passing zwaar onder druk. De rest van het Haaksbergse team speelt op dat moment bijna foutloos en weet via scherp ralleyspel het goede voorbeeld van Wekking te volgen. Binnen ‘no time’ kantelt de wedstrijd in Haaksbergs voordeel en staat het ineens 18-24. VVC mag nog één keer scoren maar op 19-24 is het dan wederom Susan Wekking die met een goede 3-meter aanval de wedstrijd in het voordeel van Yarden-Havoc beslist: 19-25 en 1-3. Een zeer degelijke overwinning voor Yarden-Havoc dat VVC haar tweede thuisnederlaag van het seizoen bezorgd. Vanaf nu kan de Haaksbergse ploeg zich in alle rust gaan voorbereiden op de volgende uitdaging. Op zaterdag 19 februari komt namelijk de huidige nummer 2, SV Dynamo Apeldoorn, op bezoek in de Haaksbergse sporthal De Els. De voorgaande wedstrijd tussen deze twee teams eindigde in een 3-2 overwinning voor SV Dynamo en het zal dus wederom een spannende wedstrijd gaan worden. Vanaf 17.00 uur zal de strijd losbarsten en is iedereen van harte welkom in Haaksbergen.
VC Leeuwarden – SV Dynamo Apeldoorn 0-3 (23-25, 09-25,11-25)
Door Marjanne Dijkstra
Vrijuit spelen was de opdracht, “hier hoeven we niet te winnen” was de boodschap. Want op het programma stond de wedstrijd tegen de koploper SV Dynamo uit Apeldoorn. Deze jonge ploeg wist ook de 1e wedstrijd tegen VCL te winnen met 3-0. Alhoewel toen alle 3 sets werden verloren, was dit wel alle 3 keer met 2 punten verschil. Wellicht waren er dus toch mogelijkheden. De 1e set gaat Leeuwarden dan ook voortvarend van start. Op de serve van Annemieke Bosma neemt VCL brutaal de voorsprong en loopt zelfs uit tot een voorsprong van 13-5. Servedruk aan Leeuwarder zijde blijft zorgen voor zelfvertrouwen bij de thuisploeg en in de passing komt Dynamo onder druk te staan. De jong sterke aanvalsters aan Apeldoornse zijde komen er niet aan te pas en maken veel fouten. Toch weet de ploeg uit Apeldoorn zich op tijd te herstellen en laten zien dat ze terecht bovenaan staan. Dynamo komt terug tot 18 – 18 en weet voorsprong te nemen. Leeuwarden houdt echter vast en komt weer bij tot 22 – 22. Apeldoorn blijkt toch te sterk en trekt met 22-25 de set naar zich toe. De 2e set begint zeer zwak voor Leeuwarden waarbij fout na fout zich opstapelen. Een zwakke passing zorgt voor geforceerde aanvallen en voorspelbaar spel. Alhoewel Dynamo ook een voorspelbaar spelletje speelt maken ze gewoonweg geen fouten en produceren veel rechtstreekse punten. Ze krijgen meer en meer grip op het spel en komen deze set geen moment in gevaar. Leeuwarden probeert het aan alle kanten maar komt er niet meer aan te pas. De 2e set eindigt dan ook in winst voor Dynamo met 9-25. De 3e set laat Apeldoorn opnieuw het meest degelijke van het spel zien en maakt geen fouten. Met 11-25 is de ploeg te sterk en verliest VCL de set met 11-25 en daardoor de wedstrijd met 3-0. Omdat zowel Longa als ook Flamingo’s beiden geen punten wisten te pakken blijft Leeuwarden keurig 10e en reist de ploeg aanstaande zaterdag af naar Amstelveen.
EyeToEye Lycurgus – Flamingo’s ’56 3-1 (25-19, 25-22, 18-25, 25-17)
Door Klaas van der Veen
Het was een bewogen week voor de volleybaldames van EyeToEye Lycurgus. Het begon vorige week zaterdag nog zo mooi met de winst uit op Zwaluwhoeve HSC. Snel terug naar Groningen om de wedstrijd van de heren van Lycurgus tegen Langhenkel Volley te gaan bekijken in het eigen sportcentrum van het Alfacollege. Echter de beenbreuk van Robbert Andringa tijdens deze wedstrijd bracht aan al dat moois van die dag abrupt een einde. Bij de dames zat de schrik er goed in: ‘Dat zoiets je bij het volleyballen kan overkomen’. Afgelopen dinsdag tijdens de inhaalwedstrijd tegen VC Leeuwarden waren de dames dan ook nog niet goed bij de les. Na een 1 – 2 voorsprong werd met 3 ? 2 verloren van een tegenstander die meer strijdlust aan de dag legde. De grote vraag was dan ook hoe het de dames thuis tegen Flamingo’s ’56 zou vergaan. Uit en in het bekertoernooi werd gewonnen van Flamingo’s ’56. Maar is drie maal geen scheepsrecht? En met de wetenschap dat de dames van Lycurgus uit er wel driftig op los scoren, thuis daarentegen werd nog geen enkele wedstrijd gewonnen. De vaste supporterskern, waaronder enkele notoire zwartkijkers, waren er dan ook absoluut niet gerust op. Onterecht is gebleken, want in een boeiende wedstrijd trok EyeToEye Lycurgus uiteindelijk gedecideerd aan het langste eind. De eerste thuiszege is een feit en met twee thuiswedstrijden tegen de twee andere teams uit de stad Groningen voor de boeg geeft dat ongetwijfeld een goed gevoel. Coach Nermin Cosovic begon tegen Flamingo’s ’56 met Karen Ketelaar als libero, maar zij verving als libero niet midspeelster Daniëlle Zoet. Zoet deed achterin gewoon mee en deed dit passend en verdedigend meer dan verdienstelijk. Het was vooral spelverdeelster Simone Linstra die in het begin moeite had om haar ritme te vinden. Set ups waren te vaak onnauwkeurig en ook waren de keuzes niet altijd even gelukkig. Maar door hard te werken en een paar onmogelijke ballen van de vloer te halen hield zij haar team wel in de wedstrijd. Tot 7 – 8 had Flamingo’s ’56 in de eerste set een voorsprong waarna Lycurgus het spel beetje bij beetje naar zich toe trok. Er ontspon zich een boeiend gevecht met lange en boeiende rally’s die steeds vaker in het voordeel uitvielen van de buitenaanvalsters van Lycurgus. De eerste setwinst ging naar Lycurgus met 25 – 19. In de tweede set ging Flamingo’s kort serveren waar de dames van Lycurgus veel moeite mee hadden. De dames uit Gennip namen een 17 – 19 voorsprong, waarbij het vooral diagonaalspeelster Silke Smits was die een sterke indruk maakte. Uiteindelijk was het Annelies Dokter die voor Lycurgus de set deed kantelen door maar liefst 3 punten binnen te slaan, gevolgd door een lastige serveserie van Simone Linstra die het verschil maakte, 25 – 22. In de derde set leek het er op dat Lycurgus er snel een einde aan ging maken. Bij een 10 – 5 voorsprong sloeg coach Nermin Cosovic, die vindt dat iedereen een kans moet krijgen, driftig aan het wisselen. Dit pakte dit keer niet goed uit. Binnen de kortste keren stond het gelijk en namen Flamingo’s een voorsprong van 12 – 14. Alle wissels weer terug ten spijt wist het team het niet meer op te pakken, 18 – 25.
Toch wist Lycurgus in de vierde set weer orde op zaken te stellen. Na een aarzelend begin waarin het tot 6 -6 gelijk bleef wisten de Groningse dames toch de schroom van zich af te gooien om met goed volleybal via 6 – 11 uit te lopen naar 14 – 24 en setwinst met 17 – 25. Een mooie eerste thuisoverwinning! Andringa is niet vergeten, maar het is wel verwerkt.
30 januari
Yarden-Havoc - VC Leeuwarden 3-0 (25-21, 25-18, 25-20)
Door Hilde Scharenborg
De dames van volleybalvereniging Yarden-Havoc uit Haaksbergen zijn bezig met een leuke reeks overwinningen in de B-League. Afgelopen zaterdag werd namelijk de achtste overwinning in de competitie op rij geboekt. Dit maal was het VC Leeuwarden dat een 3-0 nederlaag moest incasseren in de Haaksbergse sporthal de Els. Yarden-Havoc begon matig aan de eerste set, maar had met Susan Wekking in de gelederen haar scorende factor. Toch ging de strijd redelijk lang gelijk op omdat VC Leeuwarden nog weinig fouten maakte en Yarden-Havoc nog niet echt los kwam. Via 6-6 werd het 12-12 en vervolgens kon de thuisploeg een gaatje slaan naar 17-14. Door 2 fouten en een goede aanval van VCL werd de stand echter weer gelijk, 17-17. Deze gelijke stand stond er ook nog op 21-21, maar toen kwam bij Yarden-Havoc de 15-jarige spelverdeelster Jiska Kamphuis aan serve. Zij maakte het de passing van VCL zo lastig dat er voor de passer/lopers, die deze middag werden ingezet als spelverdeelsters, weinig opties meer overbleven. Een time-out en toegepaste een wissel door VCL trainer/coach Jouke Benes brachten Kamphuis ook niet uit haar ritme. Ze bleef goed serveren en kon de set samen met haar team clean uitspelen: 25-21. Ook in de tweede set begon Yarden-Havoc zeer matig. Door een aantal persoonlijke fouten in met name de passing nam VCL zelfs een 6-9 voorsprong. Toen nam VC Leeuwarden het foutenfestival over, want door o.a. 5 persoonlijke fouten werd de stand ineens gelijk (11-11). Op 16-16 was de stand nog steeds gelijk maar kreeg Yarden-Havoc midspeelster Kamila Bugajska aan serve. Zij mocht maarliefst zeven keer achter elkaar serveren en hielp haar team daarmee in het zadel. Via 16-16 werd het 23-16 en ging deze set als een nachtkaars uit voor VC Leeuwarden. Op 24-18 deed de goed ingevallen Debbie van den Vlekkert nog een kleine duit in het zakje. Met een service-ace besliste zij de tweede set in Haaksbergs voordeel: 25-18. In de derde set was Yarden-Havoc aan het begin beter bij de les. Door een sterke serie van Sanne Siebers werd direcht een voorsprong opgebouwd: 6-2. Vervolgens zakte de thuisploeg weer wat weg en liet het VC Leeuwarden tot op twee punten naderen (6-4). Daarna kabbelde de set een beetje voort maar bleef Yarden-Havoc telkens aan de goede kant van de score. Met de prima ingevallen Bianca Mensink en Romy Hietbrink werd het uiteindelijk 21-19 en dus toch nog een beetje spannend. Een passfout aan Haaksbergse zijde bracht vervolgens de 21-20 op de borden en de spanning weer even terug. Een time-out van Yarden-Havoc trainer/coach Dick Loman zorgde er echter voor dat VC Leeuwarden een servefout produceerde en dit bracht de thuisploeg op 22-20. Met wederom een technische fout van de ‘spelverdeelster’ van VC Leeuwarden en twee goede killblocks aan Yarden-Havoc zijde werd de set en de wedstrijd beslist: 25-20 en 3-0 voor Yarden-Havoc. Het was misschien geen hoogstaande wedstrijd in sporthal De Els, maar de punten bleven terecht in Haaksbergen deze middag. Volgende week zaterdag, 5 februari, mag Yarden-Havoc op bezoek bij VVC in Vught, de huidige nummer 3 van de ranglijst. Vervolgens wacht op zaterdag 19 februari nog een topper in de B-League dames. Vanaf 17.00 uur is dan de huidige nummer 2, SV Dynamo Apeldoorn, te gast in de Haaksbergse sporthal de Els.
SV Dynamo Apeldoorn - Longa'59 3-1 (25-13, 19-25, 25-16, 25-13)
Door clubreporter Dynamo
Deze week stond voor runner-up SV Dynamo Apeldoorn de thuiswedstrijd tegen rode lantaarndrager Longa’59 uit Lichtenvoorde op de menukaart. Een simpele hapklare brok, zal menigeen vooraf gedacht hebben, na een vluchtige blik op de ranglijst. Maar zo simpel zou heus het niet zijn! Je ziet regelmatig teams uit de top 5 van de ranglijst van de B-league een puntje morsen bij één van de laag geplaatste teams. Ook vorige week gebeurde dit weer, toen nr. 3 VVC een punt liet liggen bij nr. 11 Leeuwarden. En datzelfde Leeuwarden werd de week ervoor nog verslagen door Longa. Dynamo was dus gewaarschuwd! In de 1e set maakte Dynamo Apeldoorn, waar coach Kees Verstraten een verrassende basis het veld in stuurde, al snel de bedoelingen duidelijk. Vanaf het begin was de goed geplaatste serve te machtig voor de Lichtenvoordse passing, waar iedereen onder de 50% bleef. Vrijwel elke serve beurt van Dynamo was wel goed voor puntje(s), vooral Danielle Bosch en Lisette Stindt sloegen een fors gat. Na 2-6 en 7-14 had Longa-coach Peeters zijn time-outs al verbruikt. Voor Dynamo waren met name Celia Diemkoudre en de van een langdurige blessure periode teruggekeerde Denise Dear stevig op dreef aan het net. Aan Dynamo-zijde liep libero Henssen in het 2e deel van de set een spierblessure op. Desalniettemin werd de set clean uitgespeeld met verdedigende wissels van o.a. de officieel debuterende Willeke Bon ; 25 – 13. In de 2e set startte Dynamo 2 speelster en vaste invalster Nikky ten Harmsen nu als libero. Deze set was het vooral aan het net blokkerend een slordig begin van Dynamo-zijde. Waardoor Longa meteen vanaf het begin lichtjes ( 3-5 ) het initiatief neemt. Bij 8-8 sluit Dynamo weer aan, om meteen weer 10-12 achter te komen. Passend hebben we het gewoon prima op orde, maar toch lukt het niet om het verschil te maken. En serverend staat de Longa-stop flink onder druk, maar de hele set blijven we blokkerend zoeken naar rust en ritme om de handjes goed te zetten. Het lukt maar niet. Verdedigend lopen we daardoor ook steeds weer te zoeken. En op eigen serve creëren we gewoonweg te weinig kansen, laat staan dat we rally's winnen. Zelfs te scherpe passes van Longa worden niet afgestraft, maar knullig weggegeven. Longa speelt ondertussen enthousiast en gedreven verder. Zij ruiken hun kans als ze van 18-20 naar 22 weglopen. Dit x geen come-back meer van Dynamo, dat hopeloos ineen stort en dus verdiend setverlies ; 19-25. In de 3e set de nodige aanpassingen. Er wordt terug gevallen op de dit seizoen zo succesvolle basis en automatismen. Meteen wordt duidelijk gemaakt dat de 2e set een schoonheidsfoutje was. Blokkerend krijgen we nu de zaakjes wel op orde. Al snel volgt bij Longa de 1e time-out, maar dan hebben spelverdeelster Sandra Berger en Denise Dear al 10-2 op het bord geserveerd. En 1 volledige rotatie verder serveren dezelfde 2 Dynamo van 16-9 naar 22-10. Enkele slordige rally’s later besluiten we dan met een dikke 25-16. In de 4e set vervangt Myrthe Rötert nu aanvoerster van de Kemp, en verder dezelfde Apeldoornse basis als in set 3. Aan Longa-zijde zijn er de nodige omzettingen, maar dat mag niet baten. Opnieuw neemt Dynamo al snel lichtjes het initiatief in handen. En vervolgens lopen we op serve van Carlijn Oosterlaken en opnieuw Denise Dear eenvoudig verder weg. Deze set loopt het ook eindelijk op het midden aanvallend weer naar behoren. Mooie combinaties, 1-handige setjes die binnen de 2 meter getimmerd worden en 5 blokpunten kwamen we geen moment in problemen ; 25-13. En zo verliest runner-up Dynamo dit weekend slechts slordig een setje, meer niet. Winst zijn de 3 punten, die ons in het spoor van koploper Havoc houden. Andere winst was dat we ondanks het geblesseerd uitvallen van Madelon, onze passende steun en toeverlaat, toch weer passend uitstekend overeind bleven. En de grootste winst was dat Denise Dear na een lang afwezigheid in haar 1e volledige wedstrijd sinds september vandaag meteen topscoorder werd. Dynamo dames 1 werd zo in de breedte weer een stapje sterker. En dat kunnen we wel gebruiken in deze periode van de competitie met enkele topwedstrijden voor de boeg.
Bossaball Donitas - VVC-Vught 1-3 (17-25, 19-25, 25-20, 18-25)
Door Thomas van der Woude
Afgelopen zaterdag stond voor de dames van Donitas de 1e echte thuisdag op het programma. Het was een lange tijd geleden dat we weer op een thuisdag mochten spelen en we hadden er dan ook heel veel zin in. Helaas was het geen reden genoeg om de overwinning in de wacht te slepen. Vooraf was goed besproken wat we moesten doen om deze wedstrijd tot winst om te kunnen zetten. Maar vanaf set 1 ontbrak er al iets in het spel van Donitas. Servicedruk, tevens het sleutelwoord voor de wedstrijd aan de kant van Donitas. Er werd erg veel fout geserveerd, soms wel 4 beurten achter elkaar en er konden geen series gemaakt worden. Ook hadden we veel moeite om tot scoren te komen, wat het erg lastig maakt om punten op het scoreboard te zetten. Tot 8-8 ging het gelijk op, daarna namen de dames van VVC Vught een voorsprong naar 15-9. De dames van Vught serveerden erg bekeken en maakte het de aanval van Donitas daardoor erg moeilijk. De voorsprong werd vergroot en de inhaalslag van Donitas kwam te laat, 17-25. De tweede set was niet heel veel beter dan de 1e set, ondanks de inbreng van 3 nieuwe speelsters. Aanvallend kwamen we er gelukkig wel beter door, vooral de middenspeelsters waren goed op dreef en er werden dus wel meer punten gemaakt. Helaas bleef de foutenlast ook hoog en gaven we veel punten cadeau, voornamelijk weer met de service. 19-25. Set nummer 3 deed Donitas het beter. Ondanks de hoge foutenlast, werd er wel beter geserveerd en de dames van Vught maakten ook meer fouten. Aanvallend werd beter gespeeld, daar waar in de eerste set erg veel lobslagjes gespeeld werden, werd er nu vaak vol doorgehaald en kon Donitas een voorsprong in de set vasthouden. 25-20. Na de winst van de derde set werd hoopten we het niveau vast te kunnen houden en er nog een vijfde set uit te slepen. Helaas werd daar een stokje voor gestoken. De set ging redelijk gelijk op met een constante kleine voorsprong voor de Vughtse dames. Er werd wel hard gewerkt door de dames maar het was niet genoeg. De set werd ingeleverd met 18-25. Helaas een wedstrijd waarin Donitas niet haar niveau heeft kunnen halen en een hoge eigen foutenlast had en zo, net als de uitwedstrijd, met 3-1 verliest van VVC Vught.
Flamingo's'56 - Set-Up'65 1-3 (12-25, 14-25, 25-21, 17-25)
Door Sil Smits
Afgelopen zaterdag speelden de dames van Flamingo’s thuis tegen Set-up uit Ootmarsum, een ploeg die hoog op de ranglijst genoteerd staat en in de eerdere ontmoeting werd hier nog kansloos van verloren. Toch waren de Gennepse dames gebrand om een goede wedstrijd neer te zetten en daarbij hopend op één of meerdere wedstrijdpunten, aangezien de dames nog steeds strijden voor lijfsbehoud.In de eerste set was het kwaliteitsverschil erg groot en Flamingo’s moest wennen aan het hoge tempo, de snelle ballen en de vele afwisseling die door de tegenstander gehanteerd werd, met 12-25 werd deze set verloren. De tweede set werd door de Gennepse dames beter begonnen, er werd meer verdedigd en er werd met meer lef gespeeld en tot de tien ging het ongeveer gelijk op. Vanaf dat moment werden er veel rally’s gespeeld, maar helaas trokken de dames van Flamingo’s steeds aan het kortste eind en met 14-25 ging deze set verloren. Meteen in het begin van de derde set werd door een sterke servicereeks een kleine voorsprong opgebouwd door de dames van Flamingo’s. Er werd gestreden voor elk punt en de voorsprong die in het begin van de set gemaakt was, werd niet meer uit handen gegeven. De derde set ging met 25-21 naar Flamingo’s. Helaas is één set niet genoeg voor een wedstrijdpunt, daarvoor moest ook de vierde set gewonnen worden. Door een aantal persoonlijke fouten aan de zijde van Flamingo’s en een aantal prachtige ballen van de gasten nam Set-up meteen de leiding. De Gennepse dames knokten voor wat ze waard waren en dat resulteerde nog in een gelijke stand halverwege de vierde set, 14-14. Daarna namen de gasten het initiatief over en kwam Flamingo’s er nauwelijks meer aan te pas en verloren de set met 17-25 en daarmee de wedstrijd met 1-3. Het was een wedstrijd met vele goede momenten, maar helaas konden de dames van Flamingo’s geen wedstrijdpunten aan het totaal toevoegen en blijven daarmee op een tiende plek steken. Volgende week zullen de dames van Flamingo’s opnieuw proberen om punten bij elkaar te sprokkelen. Op zondag 6 februari reizen de dames af naar Groningen om daar tegen nummer acht Lygurgus te spelen (17.00 uur).
Zwaluwhoeve-HSC - EyeToEye Lycurgus 0-3 (23-25, 17-25, 21-25)
Door Iris Dekker (Lygurgus)
Met een smalle selectie gingen we afgelopen zaterdag naar Hierden. Annelies Dokter werd uitgeleend aan het tweede om daar belangrijke punten binnen te slepen en Michelle Knegt zou ook met dat team mee gaan, maar kreeg donderdag ongelukkig een bal op haar vinger en kon niet spelen. Ook assistent-coach Dennis Boelen kon helaas niet aanwezig zijn. Nadat we steeds beter gingen spelen de laatste weken, waren we zeker van plan om veel punten te gaan pakken deze week, zodat we wat verder bij de degradatiezone weg zouden zijn. Anke de Jong, Simone Linstra, Danielle Zoet, Sandrijn Swarts, Dienke Miedema en Iris Dekker vormden de starting-six, aangevuld met libero Karen Ketelaar. Echt overtuigend was de start van de wedstrijd niet, meteen keken we tegen een kleine achterstand aan. We speelden niet voluit en kregen daardoor te makkelijk punten tegen. Gelukkig wist HSC zelf ook nog niet echt indruk te maken, waardoor we lang in het spoor konden blijven. Aan het eind van de set waren wij net wat scherper, waardoor we de set met 25-23 wisten binnen te slepen. Hoewel we de set wonnen, wisten we dat we nog veel beter konden. Met een goed gevoel gingen we met dezelfde opstelling de tweede set in. Onze organisatie stond goed en we werkten hard, waardoor HSC niet heel makkelijk kon scoren. Aan onze zijde was Anke de Jong goed op dreef en scoorde veel belangrijke punten. Sandrijn Swarts zorgde voor een sterke serviceserie, waardoor we flink uitliepen. We kwamen eigenlijk geen moment in gevaar en pakten ook de tweede set. (25-17) Het eerste wedstrijdpunt was binnen en we hoopten het meteen de derde set af te maken. Lang gingen we gelijk op en konden beide teams niet echt uitlopen. Gelukkig wisten wij in de slotfase een aantal belangrijke punten binnen te slepen en pakten de set met 25-21. Hoewel deze wedstrijd qua volleybal lang niet altijd hoogstaand was, hebben we er wel echt als team gestaan en samen gestreden voor de overwinning. We waren erg blij dat we eindelijk weer drie punten konden bijtellen. Deze blijdschap sloeg helaas al snel om, toen we met een groot deel van het team bij onze heren gingen kijken en getuige waren van de verschrikkelijke blessure van Robbert Andringa. Wij willen hem heel veel sterkte wensen en hopen dat zijn herstel voorspoedig voorloopt. Op dinsdagavond 1 februari spelen wij onze inhaalwedstrijd in Leeuwarden en op zondag 6 februari komt Flamingo’s ’56 op bezoek in Groningen. Twee teams die lager staan dan wij, maar die we zeker niet zullen onderschatten.